Հոգևոր ծուլությամբ պայմանավորված մտավոր մակերեսայնությունն ահա խեղդում է մեզ։ Այս տագնապը հնչեցրել է մեր ազգի ամենամեծ ու ամենաչգնահատված քաղաքագետը՝ Հայկ Ասատրյանը 90 տարի առաջ։ Հնչեցրել է՝ զննելով Առաջին հանրապետության շրջանի և ապա Սփյուռքի քաղաքական միտքը։ Ու ինքն էլ պատռել է մտավոր

Այսօր Ճարտարապետների միութիւնում տեղի ունեցաւ Հայաստան-Սփիւռք հարաբերութիւններով մտահոգ մի խումբ քաղաքացիների հանդիպում։ Նախաձեռնողը պատմական գիտութիւնների թեկնածու Ռաֆայէլ Համբարձումեանն էր։ Առաջարկւում էր հանդէս գալ յայտարարութեամբ առ այն, որ նմանօրինակ համազգային միջոցառումների

Աբովեան-Սայաթ-Նովա խաչմերուկում Մովսէս Գորգիսեանի մեծադիր նկարի տակ գրուած է՝ «…Ղարաբաղեան շարժման առաջնորդներից»։ Չկարծեք, թէ սա սխալմունք է։ Տականքածին տականքները (չէկիսատբջերը) ուզում են ցոյց տալ թէ հայ ժողովուրդը ընդունակ չէ ի նպաստ ազատաութիւն, ինքնորոշում, անկախութիւն արժեքների որեւէ գործունէութեան։ Այդ նպատակով իր առաջին հրապարակային քայլերը որպէս ԱԻՄ հիմնադիր եւ ԱՆԿԱԽՈՒԹԵԱՆ

Մի տեսակ զավեշտալի ա, երբ հայերը սկսում են ռուսներին խելք սովորացնել որ Պուտինը վատն ա, ամերիկացիներին սովորացնել որ Թրամփն էլ ա վատը, սիրիացիներին սովորացնել որ Ասադն ա վատը, ֆրանսիացիներին խելք սովորացնել որ Մակրոնն էլ ա վատը, թուրքերին նոտացաիա կարդալ էրդողանի վատ լինելու մասին ու այդպես

Ընդ որում մարդատյացությունից զատ մարդ պետք է քաղաքականապես էլ կատարյալ տգետ լինի, որ այս ժամանակահատվածում, երբ բուն Թուրքիայում բավականին արդյունավետ կերպով ընթանում է հայերի ու քրդերի համագործակցությունը, երբ անկախության շեմին կանգնած Իրաքյան Քուրդիստանը ընդգծված հոգատարություն է ցուցաբերում տեղի հայերի ընկատմաբ, երբ նույն Սիրիայի Քուրդիստանում (Ռոժավա) մի քանի օր առաջ տեղի

Մի հատ ուշադիր կարդում ենք, թե ո՞ր երկրի դեսպանից ա Սերժը դաբրո խնդրում: Սա հատուկ նրանց համար, ովքեր պնդում են որ Սերժի պապան միանշանակորեն Մոսկվան ա: Ընդ որում Սերժի պապան ԱՄՆ-ն էլ չի: Սերժի ֆենոմենը հասկանալու համար քաղաքական գիտելիքների ինչ-որ պաշատ ա պետք ունենալ ու շատ լավ իմանալ հայկական իրականությունը…բայց ով ասեց որ ռուսներից դաբրոն նախապես չէր ստացել? կամ ռուսի միջնորդի դեր էր ստանձնել կամ ռուսի ասելով ուղակի

Ցավոք շատերը, չիմանալով հայ ազգի պատմությունը, դաշնակցությանը սխալմամբ մեղադրում են իբև թե անցյալի ազգայնական ֆանատիզմի և անզիջողականության մեջ: Իրականության մեջ դա հայ ազգի ամենահարմարվողական ու զիջող կուսակցությունն է եղել ու կա: Հատուկենտ ժամանակային բացառությունները հանած ընդհանուր առմամբ հոյակապ կարողացել են հարմարվել թուքերին, երիտթուրքերին, Մի-6, ցարական ախրանկային, ԿԳԲ-ին, ու հետո էլ Ռոբերտին ու

Մի բան ասեմ, էլի: Հայության շրջանում մի ահռելի հատված, այդ թվում և քաղաքական գործիչների, ոռնում ա, որ պետք ա հանձնել Արցախի ազատագրված հողերը խաղաղության դիմաց: Ընդ որում առանց հասկանալու ոչ դա երբեք չի բերի խաղաղության: Տենց էլ չռաստվանք նմուշի համար գեթ մի ադրբեջանցու, անգամ որևէ անգրագետ գյուղացի Մամեդի, որ

«Մեր անցեալը հազուադէպ է մեզ գոհացնում, իսկ ապագան մեզ յայտնի չէ», այս խօսքերը լսելով մտածեցի՝ «ՈՐՔԱՆ ԵՐՋԱՆԻԿ ԵՄ ԵՍ ՈՐ ԱՆՑԵԱԼԻՍ ՀԵՏ ՈՐԵՒԷ ԼՈՒՐՋ ԽՆԴԻՐ ՉՈՒՆԵՄ»։ Եւ հասկացայ, թէ ինչ դժոխքի է վերածւում այն մարդկանց կեանքը, ովքեր կռիւ ունեն իրենց անցեալի հետ։ Դա մաշող, անընդմէջ կեղեքող, անտեսանելի սակայն էակործան,

Մի տեսակ զավեշտալի է, թե ոնց են ռուսամետները մեղադրում Արևմուտքին Արցախյան հարցի կարգավորմանը խոչընդոտելու մեջ, ու իրենց հերթին էլ արևմտամետները մեղադրում Մոսկվային այդ նույն բանում: Նենց տպավորություն ա, որ ԱՄՆ-ն ու Ռուսաստանը բան ու գործ չունեն, որ հա կամ մեկը, կամ մյուսը խանգարում են Երևանին ու Բաքվին լեզու գտնել ու լուծել այդ հակամարտությունը: Մարդ ինչքան պետք ա պատմությունից ու աշխարհից կտրված լինի, որ չհասկանա, որ այդ

Top