Քանի դեռ Հայաստանում կապիտալի վերաբաժանմամ փուլը ավարտված չէ ու ստացած կապիտալը օրենքով պաշտպանված չէ, ապա կապիտալի տերերը ստիպված են լինելու իրենց ունեցվածքի պաշտպանության համար մտնել գործարքի իշխանությունների հետ: Եթե անգամ օրենքներով պաշտպանված լինի, սակայն Հայաստանում չի գործում օրենքը: Դա

Ամեն մեկը մի ձև է հասկանում պայքարել ինչ է նշանակում, մեկի համար երկրի ազատագրումն է թեկուզ սեփական կյանքի գնով, մեկի համար ամբիոնից խոսալու հնարավորությունը, մյուսի համար փողոցում կռիվ տալը, իսկ էն մեկի համար էլ հայրենասիրական կամ հուսահատ ստատուս գրելը: Ամեն մեկն իր չափանիշն ունի: Պարզապես հիմա ամեն ինչ կարողացել են խառնել մի կաթսայի մեջ, որ մարդիկ առանձնապես տարբերությունները չտեսնեն: Դրա համար էլ ոմանց համար մանդատի

Որպեսզի ամեն անգամ ստիպված չլինեմ պատասխանել «սառը պատերազմից» դեռ չվերադարձած հայ կթվոր-կթվորուհիների բարբաջանքներին, կարճ ասեմ: Ես ոչ Պուտինին եմ ատում, ոչ Տրամպին, ոչ Օլանդին, ոչ էլ անգամ էրդողանին (Յուրահատուկ կերպով սիրում եմ Խորվաթիայի նախագահ Կոլինդա Գրաբար-Կիտարովիչին, բայց դա մասնակի վերցրած դեպք ա): Համարում եմ որ քաղաքականության մեջ մարդիկ պետք է առաջնորդվենք բացառապես այլ չափանիշներով, ու իրադարձություններին էլ

Չեմ ցանկանում որևէ հակադարձ բան ասեմ , քանի որ Արծրունի մղումները ազնիվ են : Բայց մի բան չի ընկալում իմ կողմից շատ հարգված , գնհատված Պեպանյանը , որ սա լաբորատորիա չէ , և փորձեր չենք անում ֆիզիկայից : Իսկ տեսությունը , տեսականը լավ կիրառելի է արդեն հասուն , գիտակից հասարակությանը : Նման տեսական հիմունքներով հասարակություն չես փոխի , պատմությունը վկա : Հետո ի՞նչ որ տեսությունը ճիշտ է , հետո՞ : Նա կիրառելի չէ : Այլ մեթոդներ են պետք , որին

Անկեղծ ասած ինձ այդքան էլ չի հուզում, թե ով ոնց կտապալի այս ռեժիմը: Ինձ ամենաշատը հուզում ա, թե տապալողները ոնց են երկիրը հանելու այն տնտեսական փոսից, որում մենք հայտնվել ենք՝ երևի շատերը իրոք չեն պատկերացնում թե մենք ինչ վիճակում ենք գտնվում ու բավականին ռոմանտիկ պատկերացումներ ունեն այս ամենի մասին: Հայաստանում առկա ոչ մի քաղաքական խմբի մոտ չեմ տեսնում ոչ ծրագիր, ոչ էլ համապատասխան թիմ, որը ընդունակ կլինի տանել այդ դաժանագույն

Ժամանակին, երբ ընդդիմադիր առաջնորդները բոցավառ ելույթներով ետընտրական շարժումներ էին հրահրում, տագնապով զգուշացնում էի խուսափել այդ թերմտածված շարժումներից, ասելով, որ դրանք արդյունք չեն տալու, որ դա չէ իրականության փոփոխություն ուղին, որ պարտությունները ջլատելու են ազգի կամքն ու ոգին: Համատարած այս անկամության հիմնական մեղավորները իմ համար թերմտածված շարժումների ընդդիմադիր առաջնորդներն են: