Սա սիրածս աղջկան առաջին դատավարութեանս օրերին գրածս գաղտնի նամակն է։ Բնօրինակը առ այսօր պահպանուած է։ Թէ ինչպէս եմ կարողացել գրել ու խուզարկութիւնների միջով դատարան հասցնել ու իրեն փոխանցել, էական չէ։ Անունը (նաեւ սկզբնատառը) այստեղ փոխում եմ․․․ Չգիտեմ, երբեւէ տպագրե՞լ եմ, բայց նոյնիսկ եթէ տպագրել եմ ու չեմ յիշում, ուրեմն իմաստ ունի վերստին հրապարակել։ Այսօր գտայ անսպասելի մի տեղում, բայց կարող էի եւ չգտնել։ Տեսնում եմ, որ բանտային անորոշ ապագայի առջեւ կանգնած քսանամեայ երիտասարդի տուայտանքներով լի գրութիւն է։ Յուզական է, զգացմունքային, բայց խօսքս չեմ դրժել՝ հրաժարուել եմ իրենից նաեւ իր փոխարէն ամբարտաւորօրէն որոշում ընդունելու իրաւունք ինձ վերապահելով։ Ես ոչ թէ 6 կամ 7 տարուայ դատապարտուեցի, այլ ընդամենը 4, բայց նամակս հետ ստացայ 18 տարի անց։ Ահա այն․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․

Դիմում եմ բոլոր այն մարդկանց եւ միայն այդ մարդկանց, ովքեր առաջին անգամ ինձնից լսեցին, որ պէտք է աջակցել Նիկոլին, զի «ինքը շատ հարցերում սխալ լինելով ամենակարեւոր հարցում՝ ԵՐԿԻՐԸ ՊԷՏՔ Է ՊԱՏԿԱՆԻ ԺՈՂՈՎՐԴԻՆ, ճ ի շ տ է»։ Հիմա այդ նոյն մարդիկ, ուժ ունեցեք եւս մէկ անգամ ինձ լսելու եւ հասկանալու. Նիկոլը մեր իրականութեան ամենաանազնիւ, բացայատ ստախօս, իշխանասատկած գործիչն է ու իր սատանայապաշտ էութեամբ մեզ դէպի կործանում է տանելու, եթէ թոյլ տանք մնալ դրութեան տէրը։ Եթէ մի քանի բան մեր սրտով է արել, դրանից գլուխներս չկորցնենք, ցանկացած մեղսագոծ նաեւ գայթակղում է՝ որոշ քաղցր խօսքերով, ժամանակաւոր լաւ գործերով։ 

Առաջ երբ մարդու խեռը չէր կայնում, ասում էին սաղ Սերժն ա մեղավոր։ Հիմա երբ մարդու խեռը չի կայնում, ասում են ոչինչ, հեսա Նիկոլը կկայացնի։ Այն որ այս իշխանությունները չունեն ոչ մի ծրագիր ու հմտություններ երկիրը փոսից հանելու համար, դա այլ հարց, բայց որ էս հասարակության մի զգալի շերտի յոբը անհույս խփած ա, դա ակնառու ա… Բայց դեռ շատ մեծ հարց ա, թե ով ա ներկայումս շատ ավելի վատ վիճակում՝ իր համար մեկուսարանում հանգիստ նստած Ռոբերտ Քոչարյանը, թե Պուտինի հետ հանդիպման պատրաստվող Նիկոլ Փաշինյանը…

Քանի որ Լուսավորից ու Բարգավաճից հաստատ ընդդիմություն դուրս չի գա, մնում ա Ազգային ժողով Նիկոլենք շարունակեն ընդդիմություն խաղալ, առավել ևս որ իշխանություն խաղալը իրենց մոտ այնքան էլ լավ չի ստացվում… Չէ՛, պետք չի։ Թավշյա կռազ չի լինում, իսկ մեր նուրբ ժողովուրդը թավիշ շատ է սիրում, հատկապես թավշի ճռճռան (թե՞ ճղճղան) տեսակը: Իմ ընտանքից էլ երեք հոգի երկրում չէ, + մահացածները. համատարած երևույթ է: Հա բա. կարողա մարդիկ ձրի պետքա էթան ընտրեն? Փող տվեք, տեսեք ոնց են ընտրում: Դրանք, էտ որակը, ժամանկի հետ անմիջական գծային ֆունկցինալ կապ ունեն:

Ո՞ր ազգի որ գործիչն է, ով ցից հանուող իր հայրենակիցներին համոզում է, որ դա էական չէ, որ աւելի կարեւոր է, օրինակ, ատամները մաքրելը։ «Բայց էդ յեղափոխության առաջին քաջալերողը դուք էիք» Եւ առաջինի իրաւունքով էլ գրեցի որ խաբել է այն հարցում, յանուն որի աջակցել ենք։ Ես չգիտեմ պետութիւն, որտեղ յեղափոխութիւն լինի եւ յեղափոխօրէն մերժուած քաղաքական ուժերը իշխանութեան մաս կազմելու իրաւունք ունենան․․ Հետեւութիւնը մէկն է՝ ոչ մի յեղափոխութիւն էլ չի եղել: Եղել է ընդամենը նախապէս յամաձայնեցուած խաղաղ իշխանափոխանցում ռսաստրուկ թալանչիների վարկաբեկուած մի խմբաւորումից նոյն տիրոջը ծառայելու պատրաստ մէկ այլ՝ թարմ, սոված, գայլային ախորժակով, «ԴՈՒԽՈՎ» պահեստային խմբի:

Բաւական լաւ տպաւորութիւն ստացայ ֆինանսների նախարարութեան աշխատելաոճից․ դիմագրքային հարցումիս պատասխանեցին րոպէական, նոյնպիսի արագութեամ արձագանքեցին խնդրանքիս եւ դիմումս փոխանցեցի։ Մնում է նոյնպիսի արագագործութեամբ ընթացք տան գործին։ Ահա դիմումիս բովանդակութիւնը՝ (հեռախօսն ու հասցէն հանում եմ) ՀՀ Ֆինանսների նախարար (նախարարի պաշտոնակատար) Ատոմ Ջանջուղազյանին Պարոյր Հայրիկեանից 30 նոյեմբերի 2018թ. Հարգելի պարոն նախարար, Իմ նկատմամբ մահափորձից յետոյ 2013 թ. ՀՀ կառավարոթիւնը միջոցներ հատկացրեց բուժումս արտերկրում անցկացնելու նպատակով։

Այս տխուր հրապարակումից միայն մի հատուած եմ տեղադրում (ով ամբողջականը կը կամեանայ ունենալ, թող գրի ինձ) որպէսզի ռուսական տափաստաններում փրկութիւն որոնող մեր հայրենակիցները գիտակցեն, որ մեր աւանդական պատկերացումների Ռուսաստանն աւարտւում է։ Երանի լաւ մի բան գայ նրան փոխարինելու, բայց անտարակոյս է, որ միայն բռապետական լծակներով գոյատեւած եւ այդքան թշնամիներ վաստակած պետութեան անցումային շրջանն անվտանգ չի լինելու։ Ամբողջական նիւթն ինձ ուղարկել է բանտային ընկերս՝ տեխնիկական գիտութիւնների դոկտոր Ալեքսանդր Բոլոնկինը։

Մի բան ասեմ, էլի: Երբ տարիներ առաջ ուսումնասիրում էի տարատեսակ քաղտեխնալոգիաները ու դրանց կիրառումը ու ազդեցությունը ասենք հայ ազգի վրա, մի բան հասկացա: Որ մի հասարակություն, որը նախրացած գնացել ու ինքն իրա ձեռքով փակել ա սեփական ատոմակայանը ու դրանցի հետո տարիներ նստել ա առանց լույսի, այն էլ պատերազմի ամենածանր տարիները ու որի արդյոնքում ազգի 1/3 լքել ա երկիրը ու վերջում էլ գլխիկոր հետ ա բացել այդ ատոմակայանը, այդ ազգին կարելի է ամեն կերպ մանիպուլացնել: Ու տենց էլ ազգը ինքն իրեն այդպես էլ չտվեց այդ ամենակարևոր հարցը թե խի փակի, խի բացի, քանի որ դրանից հետո լեզուն կախ վազել ա մի մանիպուլյացիայից դեպիի մյուսը: 

Պարզւում է սրա համար էլ աթոռը շատ քաղցր բան է՝ նոյնիսկ այն բանից յետոյ, երբ մեզ ունայնութեան վեց ամիս պարգեւեց։ Մեզ կարող են փորձել խաբել․ դա իրենց՝ տարբեր խաբեբաների, էութիւնից բխող գործելակերպն է, բայց մենք չպէտք է մեզ թոյլ տանք խաբուել։ Երբ ստի մասին չգիտես, դու դիմացինիդ հաւատալով ոչ մի մեղք չես գործում, բայց երբ գիտես ու հանդուրժում ես, դու դառնում ես մեղսակից, երբեմն նաեւ յանցակից։ ՍՍ-ի սահմանադրութիւնից յետոյ ընդունուած օրէնքի եւ կառավարական որոշման հիման վրայ Վարչապետի հրաժարականից յետոյ նրան պիտի փոխարիներ առաջին փոխվարչապետը։ Նիկոլ Փաշինեանը փաստօրէն ապօրինաբար է վարչապետի պաշտօնակատարի դերում մնում։ 

Վաղը կէսօրին մամուլի ասուլիսի եմ հրաւիրուած։ 1987 թ.-ի Հոկտեմբերի 24-ին սկսեց լոյս տեսնել ողջ կոմունիստական կայսրութեաարածքի առաջին այլընտրանքային քաղաքական պարբերականը՝ ԱՆԿԱԽՈՒԹԻՒՆ շաբաթաթերթը։ Գիտական աշխարհում այն համարւում է ՀԱՅ ԱԶԱՏ ՄԱՄՈՒԼԻ ԱՌԱՋՆԵԿԸ․․․ Մի օր մեկը լավացել էր։Գագիկ Սուրենյանն էլ գրել էր։Լավացողն էլ Կոստանյանն էր։ Ինչպես ասում էր մեր դասարանի Վազգենչիկը, երբ տարատեսակ հորթեր, ֆռում-ֆռում ու վերջում գալիս ու նորից կախվում են ձվերիցդ, նշանակում է հոգևոր սննդի կարիք են զգում… Միայն պանիրը կորցնելուց հետո՝ կարող ես ձեռք բերել խոսքի ազատություն:

Top