Այս տխուր հրապարակումից միայն մի հատուած եմ տեղադրում (ով ամբողջականը կը կամեանայ ունենալ, թող գրի ինձ) որպէսզի ռուսական տափաստաններում փրկութիւն որոնող մեր հայրենակիցները գիտակցեն, որ մեր աւանդական պատկերացումների Ռուսաստանն աւարտւում է։ Երանի լաւ մի բան գայ նրան փոխարինելու, բայց անտարակոյս է, որ միայն բռապետական լծակներով գոյատեւած եւ այդքան թշնամիներ վաստակած պետութեան անցումային շրջանն անվտանգ չի լինելու։ Ամբողջական նիւթն ինձ ուղարկել է բանտային ընկերս՝ տեխնիկական գիտութիւնների դոկտոր Ալեքսանդր Բոլոնկինը։

Մի բան ասեմ, էլի: Երբ տարիներ առաջ ուսումնասիրում էի տարատեսակ քաղտեխնալոգիաները ու դրանց կիրառումը ու ազդեցությունը ասենք հայ ազգի վրա, մի բան հասկացա: Որ մի հասարակություն, որը նախրացած գնացել ու ինքն իրա ձեռքով փակել ա սեփական ատոմակայանը ու դրանցի հետո տարիներ նստել ա առանց լույսի, այն էլ պատերազմի ամենածանր տարիները ու որի արդյոնքում ազգի 1/3 լքել ա երկիրը ու վերջում էլ գլխիկոր հետ ա բացել այդ ատոմակայանը, այդ ազգին կարելի է ամեն կերպ մանիպուլացնել: Ու տենց էլ ազգը ինքն իրեն այդպես էլ չտվեց այդ ամենակարևոր հարցը թե խի փակի, խի բացի, քանի որ դրանից հետո լեզուն կախ վազել ա մի մանիպուլյացիայից դեպիի մյուսը: 

Պարզւում է սրա համար էլ աթոռը շատ քաղցր բան է՝ նոյնիսկ այն բանից յետոյ, երբ մեզ ունայնութեան վեց ամիս պարգեւեց։ Մեզ կարող են փորձել խաբել․ դա իրենց՝ տարբեր խաբեբաների, էութիւնից բխող գործելակերպն է, բայց մենք չպէտք է մեզ թոյլ տանք խաբուել։ Երբ ստի մասին չգիտես, դու դիմացինիդ հաւատալով ոչ մի մեղք չես գործում, բայց երբ գիտես ու հանդուրժում ես, դու դառնում ես մեղսակից, երբեմն նաեւ յանցակից։ ՍՍ-ի սահմանադրութիւնից յետոյ ընդունուած օրէնքի եւ կառավարական որոշման հիման վրայ Վարչապետի հրաժարականից յետոյ նրան պիտի փոխարիներ առաջին փոխվարչապետը։ Նիկոլ Փաշինեանը փաստօրէն ապօրինաբար է վարչապետի պաշտօնակատարի դերում մնում։ 

Վաղը կէսօրին մամուլի ասուլիսի եմ հրաւիրուած։ 1987 թ.-ի Հոկտեմբերի 24-ին սկսեց լոյս տեսնել ողջ կոմունիստական կայսրութեաարածքի առաջին այլընտրանքային քաղաքական պարբերականը՝ ԱՆԿԱԽՈՒԹԻՒՆ շաբաթաթերթը։ Գիտական աշխարհում այն համարւում է ՀԱՅ ԱԶԱՏ ՄԱՄՈՒԼԻ ԱՌԱՋՆԵԿԸ․․․ Մի օր մեկը լավացել էր։Գագիկ Սուրենյանն էլ գրել էր։Լավացողն էլ Կոստանյանն էր։ Ինչպես ասում էր մեր դասարանի Վազգենչիկը, երբ տարատեսակ հորթեր, ֆռում-ֆռում ու վերջում գալիս ու նորից կախվում են ձվերիցդ, նշանակում է հոգևոր սննդի կարիք են զգում… Միայն պանիրը կորցնելուց հետո՝ կարող ես ձեռք բերել խոսքի ազատություն:

Պահ, մեծ բան։ Ինչի դեռ այդ սահմանադրությանը բանի տեղ դնող կա՞։ Երբ ուզեցին, խախտեցին։ ԱԺ֊ում մեծամասնությունն ասում է, թե ընդդիմություն է՝ աբսուրդ, նախագահը՝ Անգլիայի քաղաքացի է, բարաթն այդպել էլ չտեսանք, առաջին փոխվարչապետ ունենք, որ պիտի չլիներ, ո՞ր մեկն ասեմ։ Մի հատ ավել խախտվի, թե մի հատ պակաս, էլ ոնց կլինի։ Արդեն ամենահպարտ քաղաքացիներն էլ դեր ունեն բեմադրությունում՝ արթուն միտքը ջախջախելուց բացի՝ հավաքագրվում են նիկոլո Կաստրոյի դրոշի տակ: Հրաժարական տալուց յետոյ Ն․ Փ․-ն պիտի հաւաքէր իրերն ու «կառավարական դաչայից» գնար իր տուն (կամ էլ գար իմ տուն․ կընդունեմ)։

Չմեռանք Հայաստան խաղալիք էլ տեսանք։ Կը հանեմ, բայց կը դնեմ, յետոյ մի հատ էլ կը հանեմ ու կը դնեմ։ «Թամաշա» է․․․ Վրացիք ասել են․«Սլուշիյ, դելոմ զայմիս…» Տուն տունի՞կ ես խաղում՝ սիրԸմ Ա, չի սիրԸմ․ հանեմ-դնեմ։ Մէկ է, գալու ես միակին՝ ճշտին։ Առիթաւորներ, ծնող Հայրիկեանը դիկտատոր չէ։ Երեխաներին ընդամենը կարող եք ուղղութիւն ցոյց տալ եւ վերջ։ Ժամը 11։00-ին կը լուսաբանեմ։ Ժողովրդավարութիւն չի նշանակում առեւտուր, այլ՝ ընտրութիւններով ժողովրդի համակրանքին համարժէք դիրքի ձեռք բերում պետական համակարգում։

«Ուզեն թէ չուզեն, դու էլ ուզես թէ չուզես, Հայաստան երգդ մեր հիմնական երգն է դառնալու։ Թէ ինչու՞ ես խանգարում նրա տարածմանը չեմ հասկանում»,- այսօր ասաց Վահագն Ղազարեանը։ Ի պատասխան յայտարարում եմ՝ մեր ազգային մեծութիւնն է ԱԶԱՏՈՒԹԵԱՆ ԵՐԳԻՉ Միքայել Նալբանդեանը եւ նրա հետ ես կարող եմ առնչուել միայն խոնարհուելով ու պատուելով, իսկ տարածելու վերաբերեալ, ահա եւս մէկ անգամ տեղադրում եմ իմ էջում։ Հաւանողներ, դուք էլ տեղադրեք եւ իւրացրեք։

Տարօրինակ երազներ եմ տեսնում։ Յայտնի այլախոհ Ալեքսանդր Գինզբուրգի հետ էինք ջերմ զրուցում (մահացել է մօտ 10 տարի առաջ), յետոյ բանտային պայմաններում էի ուկրաինացիների հետ։ Իմ կողքով անցաւ Ուկրաինայի հերոս Լեւկոյ Լուկեանենկոն (այս տարի է մահացել)․ չնկտաեց ասես։ Կողքիններն աչքով ունքով հասկացրին, որ ես եմ կողքինը։ Ջերմ, շատ ջերմ ողջունեցինք իրար։ Այդ խցի զուգարանից սարսափեցի․ այնքան նեղ էր, որ հազիւ կարելի էր կանգնել։ Մտածում էի՝ «Ու ջուր էլ չկայ» եւ յանկարծ դիմացս մի փոքրիկ ծորակ տեսայ․․․ Չեմ փորձի որեւէ բան հասկանալ, բայց ասում են յանգուցեալների հետ մտերմիկ շփումը «խորհրդանշական» է։

Եթէ Նիկոլ Փաշինեանը շարունակի խախտել սահմանադրութիւնը եւ անտեսի մեր առաջարկը, ունենք նաեւ խորհրդարանի 1/3-ով առաջ գնալու ԵԼՔԸ։ Կապ չունի ով, որտեղ, երբ նորմալ սահմանադրությանը այո կասի, պետք է ժողովուրդը դա ընկալի, դա մեր շահերից է բխում։ Նիկոլը լևոնին լսելու փոխարեն Հայրիկյանի հետ պիտի խորհրդակցի։ Իսկ առաջինը երեք նախկին թալանչիները բանտ պիտի ուղարկելը, դրա համար կան շատ փաստեր և բավական է ասել թե լծակներ չկան կամ անձեռնամխելի են։

Ու այս պարագայում հասարակության լայն շերտերը ոչ թե ողջունում են հարցերի լուծումը օրենքի ու դատարանների միջոցով, դեռ մի հատ էլ ծաղրում են այ այդպիսի մոտեցումը և ծափ են տալիս փաստացի բեսպրիդելի կոչերին: Այստեղ խնդիրը միայն նա չէ, որ հասարակության լայն շերտերը իրենց քաղաքական նախասիրությունների, պաշտամունքների ու անտիպատիների պարագայում չեն ընդունում հարցերի իրավական լուծման իմպերատիվ անհրաժեշտությունը, ինչը բացառում է իրավական պետության կառուցումը, այլ որ քարոզչությամբ տարված մարդիկ հավանաբար չեն էլ գիտակցում, թե որտեղ է լարված թակարդը: Այնպես չի, որ ներկայիս իշխանությունների հակառակորդները տառապում են հարցերի իրավական լուծման ցանկությամբ, ընդհակառակը, իրենք բավականին մասնագիտացած են հարցերի ուժային լուծման մեջ, ինչի համար ունեն և ֆինանսական և մարդկային ռեսուրսներ, ու հավանաբար ներքուստ միմիայն ուրախ են, երբ զանգվածաբար մերժվում է իրենց առաջարկը շարժվել օրենքով:

 

Top