Այ երբ այդ ջահելները դուրս գային փողոց ու պայքարեյին նրա համար, որ բոլոր մեծահարուստների թուլեքին անխտիր տանեն բանակ ու առաջնագիծ, մի հատ էլ կազմեին հատուկ խմբեր որ դա թեկուզ ուժային կերպով կյանքի կոչվի անխտիր, այս երկրիում տեղում մի բան կփոխվեր: Բայց մարդիկ ինչպես միշտ պայքարում են իրենց նեղ շահերի համար, սենց ասած «ради шкурного интереса»: Ինչով են այս պարագայում տարբերվում Սերժից ու Սաշիկից, այդ

Մի բան ասեմ, էլի: Հաճախ շատերը, այդ թվում և ես, մեղադրում ենք դաշնակներին Առաջին հանրապետության տարիներին վարած կարճատես քաղաքականության մեջ, սակայն եթե համեմատես ներկայիս քաղաքական և հասարակական գործիչների հետ, այդ մարդիկ մտքի տիտաններ էին: Օրինակ երբ իրենք կատարեցին մի շարք ստրատեգիական սխալներ, իրենց ձեռը Սևր կար, «հայկական հարցը» համաշխարհային օրակարգի մաս էր կազմում, չկար արևմտյան որևէ ամբիցիոզ քաղաքական գործիչ, որը բոցաշունչ ելույթներում չշահարկեր այն՝ քաղաքական կարերա ապահվելու համար, անգամ այս կամ այն պետությունը գերտերության հայտ ներկայացնելու փաթեթում

Այսօր լրացավ Բալֆուրի հռչակագրի 100-ամյակը, որի համաձայն Մեծ Բրիրտանիան հավանություն տվեց Օսմանյան կայսրության մաս կազմող Պաղեստինում «Հրեաների ազգային տուն» ստեղծելու գաղափարին, ինչը որ կարևորագույն քաղաքական քայլն էր հրեաների պետություն ստեղծելու ճանապարհին:Բալֆուրի հռչակագի հիման վրա փաստացի Պաղեստինում սահմանվեց Բրիտանական մանդատ, որը գոյատևեց 26 տարի ու որի արդյունքում էլ ստեղվեց Իսրայելը:

Նոր մի դժբախտ գաղթական, որ ապրել է Հալեպում եւ այնտեղից տեղափոխուել ոչ թէ Հայաստան, այլ Շուէդիա՝ Smpad Krikorian անուն ազգանունով ինձ քննադատում է, որ Ես Հայաստանում եմ, իսկ տղաս՝ ոչ։ Եւ ահա թէ նոյն պահին ինքն ինչ է գրում իր ծանօթին՝ «Smpad Krikorian սիրելի Սրբուհի մեր յիշողութեան մէջ ես , ես ներկայիս Շուէտ (Շուէդիա) եմ, իսկ Սեդան Լիբանան է, կը յուսամ որ մօտ ատենէն ինք ալ կուգայ, մեծ տղաս Միրօն ներկայիս Հայաստան է հոս գալու

Բարև Ձեզ տիկին Փոստանջյան։ Ես Էրեբունի թաղամասի բնակիչ եմ բնակվում եմ Ռոստովյան փողոցի վրա մեր թաղապետարանից հույս չունեմ որ խնդրին լուծում կտան քանզի իրենց հովանու ներքո փողոցը վերածվել է ավազի հանքի բեռնատարների կայանատեղիի մաքուր օդ հասկացողությունը իսպառ բացակայում է, մայթեր նույնպես չկան

տղա երեխաների մահացությունը շատ է ոչ միայն հիվանդությունների ու նորածնային շրջանում…նրանց կյանքի վտանգվածությունը մեծ է նաև դեռահասության ժամանակ…նաև ծառայության…և բացի այդ նրանց ավելի ծանր և վտանգավոր աշխատանքով պայմանավորված…դրա համար բնության գործերին մի խառնվեք…ես մանկաբուժ եմ…անամնեզ հավաքելիս հազվադեպ է լինում ,որ կինոջ հղիությունների ու ծննդաբերությունների միջև տարբերություն լինի(կյանքի անամնեզու նշում

Առաջին անգամ է երևի, որ ես ձեռքով-ոտքով կողմ եմ կառավարության, տվյալ դեպքում նաև իշխող կուսակցական ներկայացված նախագծին: 2007 թվականից բացեք էջս տեսեք կգտնե՞ք որ ես երբևէ կիսվեմ, մանավանդ հայտնի քաղաքական գործիչների և մանավանդ իշխող կուսակցական գործիչների ելույթներ: Բանը նրանում է, որ այս նախագծի դեմ խոսացողները բանակից հիմնականում երևի գաղափար էլ չունեն, քանզի չէին կարող քննադատել նման հոյակապ նախագիծն ու առաջարկվող ծրագրերը: Էդ ինչի՞ նույն ընդդիմադիր հատվածը «դոշ» է տալիս նույն կառըվրության մեկ այլ անդամի առաջարկած

Այո լռում են, վերջերս եկեղեցում կողքիս նստած էր Աստղինե Խանջյանը ամուսնու հետ, սպասեցի ու պատարագի ավարտին ասացի ,որ նոր եմ եկել հայրենիքից ու շատ եմ ուզում օգտակար լինել , քանի որ շատ եմ կարևորում իրենց սկսած գործը ու ունեմ կարևոր ասելիք ու անելիք և խնդրեցի 10 րոպեանոց հանդիպում իրեն հարմար ցանկացած օր ու ժամի։ Տիկինը շատ քաղաքավարի շրջանցեց հարցը ու աճապարեց։ Տխրեցի շատ սիրում էի իրեն, որպես հրաշալի հայի ու դերասանի։ Լռում

մի հատ էլ այսօր բանկի աշխատող կինը պատմեց` Հարս ու կիսուր գնում են հոգեհանգիստ, երկուսին էլ բռնաբարում են: Հետդարձի ճանապարհին հարսն ասումա բա ամուսնուս ու կեսրարիս ո՞նց ենք ասելու էս ամեն ինչի մասին: Կեսուրն ասում է «Դու ում ինչ ուզում ես ասա, բայց ես վաղը թաղմանն էլ եմ գալու մյուս օրն էլ ինքնահողի»…ս եթե ուշադիր լսեք նման բան չեմ ասում, որ պարտադիր են դարձնում քանի որ նման բան չկա այսօր նախատեսված, ընդհակառակը ես բացատրում եմ որ սխալ է

1915-1923թթ. Ցեղասպանութեան ճանաչումը կարեւորագոյն խնդիր, որոշ դէպքերում «կեանքի նպատակ» համարող հայերին երեւի պէտք յուշել, որ անգամ այդպիսի համամարդկային մեծութեան յանցագործութիւնը ընդամենը մի օղակն է ՀԱՅՈՒԹԻՒՆԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ ՌՈՒՍ-ԹՈՒՐՔԱԿԱՆ երեքհարիւրամեայ ծրագրի։ Դրա նախավերջին զոհերը Լեւոն Հայրապետեանն ու

Top